Zo dat is alweer een tijdje geleden dat ik heb geblogt. Eerst een kleine update.

 

Ons kereltje eet HEEL goed (net als zijn papa en mama) en doet het goed. Hij is nu ruim 9 maanden en is 68,5 cm en weegt 8100 gram. Voor zijn leeftijd een vrij klein kereltje, maar ach dat komt tezijnertijd wel allemaal. Hij is erg vrolijk en volop in het ontdekken van de wijde wereld. Zelfstandig zitten en kruipen lukt nog niet - hij rolt nu pas heel regelmatig. En ook daar maak ik me geen zorgen over - het komt allemaal wel. Tot die tijd nog RUST!

Hij heeft zijn beide tandjes beneden met 7 maanden gekregen en nu 4 tandjes boven tegelijk. En brabbelen doet ie ook erg veel - allemaal erg grappig.

Ze zeiden tegen mij "het word steeds leuker" en dat is het ook echt. Het gaat me wel wat erg snel, maar iedere vooruitgang is zooooooo leuk.

 

En dan komen we bij het volgende: WE WILLEN DIT ZEKER NOGMAAL MEEMAKEN!

 

Echter dit is voor ons zeker niet vanzelfsprekend. Hiervoor zullen we weer de mmm in moeten. En daar zie ik toch zooooooo tegenop. En ik vraag me af of dit normaal is????? Graag zou ik ervaringsverhalen horen.....

Ik heb in ieder geval wel weer met Düsseldorf contact gehad inzake onze cryo's. En dat overviel me. Als ik stop met de borstvoeding (heb alleen nog de ochtend voeding en die vind ik zo heerlijk) en ik word ongi mag ik meteen bellen en word er een afspraak gemaakt voor een echo en tp zonder medicijn gebruik. Heel fijn dus dat dit zo snel kan - heb begrepen dat in Maastricht al een wachtlijst is van een half jaar - maar toch overvalt het je. Ik hoop eigenlijk dat de ongi nog even uitblijft en ik zelf nog geen beslissing hoef te maken tussen weer starten of nog even wachten. Van de ene kant wil ik HEEL graag, maar ik vind het ook wel weer allemaal Zoooooo spannend en eng.......Zijn er meiden die dit herkennen??? En wat is wijsheid. Mijn mannetje heeft dit helemaal niet en wil er weer voor gaan en hij denkt dat deze gevoelens bij mij blijven ongeacht of ik nog een tijdje zal wachten.....

 

Nou als het zover is zal ik weer meer gaan bloggen, daar heb ik uiteindelijk dit blog voor aangemaakt. Om het van me af te schrijven wat me op mijn lever ligt........hahahaha!!!!

 

Ha meiden,

 

Het is een hele tijd geleden dat ik heb geblogt, dus nu ons mannetje bijna 6 maanden is word het toch echt tijd.

 

Afgelopen maandag weer bij het CB geweest en gelukkig is de kleine goed gegroeit, hij heeft de gewenste 150 gram per week gehaald. Hij weegt nu 6340 gram en is 62,5 cm. Het is dus geen dikkertje en een kleintje. Maar goed papa en mama zijn ook geen dikkertjes en vrij klein. Verder geef ik hem nog grotendeels borstvoeding waar ik zeer trots op ben, gezien onze moeizame start. Hij krijgt wel circa 1 voeding flesvoeding, omdat hij niet genoeg groeide op mijn borstvoeding. We hebben een heel gemakkelijk en tevreden kereltje met grote donkere wijze oogjes, die niets willen missen!

 

Er is al veel geleerd de afgelopen maanden. Handjes en voetjes ontdekt, het brabbelen, spelen en hij kan al met een klein beetje hulp omdraaien. Hij heeft vandaag zelfs een kleine peer helemaal opgegeten. Zo ouders zo zoon. Papa en mama houden ook van lekker eten. Zondag met de camera het eerste peerhapje gegeven, maar niks vies gezichtje trekken. Hij vond het zelfs heerlijk. Ben benieuwd hoe de groentehap gaat bevallen.

 

Met mezelf gaat het goed, alleen erg druk. Drie dagen werken, huishouden en de kleine en dan ook nog het sociale leven bij houden. Ik ben alleen nog niet ongi, maar volgens de arts kan dit wel tot 7 a 8 maanden na de bevalling duren, maar ik heb wel de krampen, erg vervelend. Maar goed ook dat hoort erbij en komt goed.

 

Ik kan wel al zeggen dat ik omstreeks februari/maart de ivf kliniek in Düsseldorf wil bellen hoe nu verder. Want ik wil toch omstreeks mei gaan denken aan een brusje voor ons zoontje. Want wellicht gaat het weer anderhalf jaar duren, maar als het sneller dan verwacht gaat lukken zijn we zeker blij. Maar ik ben me ook heel bewust van ons wonder en als het niet meer mag lukken zou dat heel verdrietig zijn. Vandaar dat ik nu volop eerst van ons zoontje wil genieten, de borstvoeding etc. Want ik wil het niet meemaken dat ik ga stoppen met de BV voor een nieuwe poging en dat het dan nooit meer mag lukken. Daar krijg ik spijt van. Dus vandaar dat ik 10 maanden wel een reeele periode vind om aan een brusje te gaan denken. Als ik eraan denk krijg ik alweer de rillingen, maar goed in onze situatie is ivf de enige optie op een brusje. Maar als het zover is horen jullie het via de weblog.

 

Ga de tas klaar maken voor de gastouder morgen. Ook dat gaat super. Nu hebben ze afgelopen dinsdag een verrassing voor ons gemaakt die wij te zijner tijd krijgen. Ik ben heel benieuwd wat het is. Ons zoontje krijgt alle aandacht bij haar en dat vind ik heel belangrijk.

 

Verder hoop ik deze of aankomende week tante te worden van een neefje/nichtje. De kleine zou met 37 weken worden geboren gezien een groeiachterstand van 3 weken. Gezien deze groeiachterstand zou de kleine beter af zijn buiten de buik. Maar de vorige week is mijn zus 3 dagen 2x ingeleid (dus 6x gel) en er gebeurd niets. Dus zolang de CTG en groeiecho's niets geks laten zien, zal ze moeten wachten totdat de kleine zelf de grote wereld wil bewonderen! Erg spannend allemaal dus.

 

Nu is het echt tijd om de tas klaar te gaan maken en de kleine nog de laatste voeding te geven, gelukkig mag ik deze langzaam geen afbouwen. De kleine zit dadelijk op 4 voedingen plus fruit en groentehap en pap en deze laatste voeding van 23.30 uur ga ik afkolven, zo loopt de productie niet terug en kan ik evengoed omstreeks 22.00 uur te bed gaan, zodat ik toch na een half jaar weer mijn benodigde 8-9 uur slaap kan krijgen, want ons zoontje slaapt al vanaf het begin lekker door.

 

Tot gauw!

Zo en dan is ons mannetje inmiddels alweer 10 weken, wat gaat dat toch weer snel. Gelukkig beginnen we nu een ritme te krijgen en loopt het allemaal lekker, zo krijg ik ook weer tijd voor het huishouden en voor mezelf. Ik geef nog steeds borstvoeding en dat begint nu ook eindelijk goed te lopen. Ons mannetje is eindelijk krachtig genoeg om de benodigde hoeveelheid eruit te halen, want melk heb ik genoeg. Wat zijn het toch heerlijke momentjes en ik mag me ook gelukkig prijzen dat ik geen last van ontstekingen of kloven heb.

Ons lekker menneke weegt nu 4650 gram en is 57cm lang. Dus is nog lekker fijn, maar heel flukker, want wil alles mee krijgen en is heel tevreden. Wat ben ik toch verliefd op hem, ik kan uren naar hem kijken en genieten.

 

Nou 5 oktober begint de arbeid weer, maar zo erg vind ik het ook niet, even iets anders dan voeden, verschonen, voeden, verschonen.

Zo hij heeft vandaag weer de 2de vaccinatie gehad en daar is ie erg suf van, maar gelukkig meld hij zich evengoed voor de voeding, nu hopen dat hij ook goed drinkt. Verder hopen dat hij net als de vorige vaccinatie geen last heeft van koorts.

Nou ik ga mijn mannetje halen voor zijn voeding.

Dames tot weer, kan niet zeggen wanneer, want de tijd is evengoed schaars met een kleintje en ik wil die tijd optimaal benutten en dan heeft de tv en de computer de minste prioriteit.

Zo vanmorgen de nacontrole gehad. Dat stelt echt niets voor hé. Ik dacht dat ze diverse controles zouden uitvoeren, zoals het checken van de baarmoeder, het heilen van de wonden en de bloeddruk, maar er werd niets gecontroleerd. Alleen een evaluatie hoe alles is verlopen en hoe ik het heb ervaren. De begeleiding van de verloskundepraktijk, de zwangerschap en bevalling. En ze begon over de anticonceptie, nou dat verhaal is voor mij niet van toepassing en heb ik nogmaals duidelijk gemaakt. 1% kans en als het zaadje door de verkleving komt dan overleefd het niet door de eileider te komen (wellicht teveel beschadigd). Maar ik heb wel verteld begin 2011 te willen starten met de terugplaatsing van de cryo's, maar dit is afhankelijk van mijn cycli en het geven van de borstvoeding (hoe lang ik dat ga volhouden). We hebben afgesproken elkaar terug te zien in 2011, mooie drijfveer.

Ik zou het liefst nu al beginnen, maar goed eerst het lichaam rust geven en genieten van ons manneke.

 

Met ons mannetje gaat het goed. Hij is goed gegroeit, alleen afgelopen week niet. Maar hoef me nog geen zorgen te maken want 3900 gram is voor hem nu echt goed, dat betekent gemiddeld een groei van 200 gram per week. Maar ik moet wel a.s. woensdag naar het CB terug om te wegen en een plan van aanpak op te stellen indien hij weer niet aangekomen zou zijn. Maar hij is heel content (lacht wat af) en heeft begin deze week de eerste inenting gehad. Wat is dat vervelend zeg. Ik heb genoeg spuiten gezet, maar de spuit in de beentjes van mijn mannetje deden de tranen over mijn gezicht rollen. Ik vond het zo zielig en ook het krijsen van hem, want hij ging me toch van boort. Maar goed het mannetje was ook nog maar 6 weken en 1 dag met de inenting en deze mag vanaf de 6 weken. Maar omdat wij de volgende week ertussen uit wilden gaan kreeg hij deze eerder, maar dat word nu ook anders. Gelukkig dat wij dit niet hoeven te boeken en zelf de dagen kunnen inplannen om te gaan, omdat het vakantiehuisje al 20 jaar van mijn ouders is, wel hadden we een ID voor hem nodig, omdat we naar het buitenland gaan en daarvoor pasfoto's gemaakt. Heel schattig en lukte in 1x. En de darmkrampjes zijn ook geheel verdwenen.

 

Ik heb weinig tijd voor mijn blog, dus de berichten zullen minder frequent zijn, maar ik wil toch de meiden waar ik contact mee heb blijven volgen en ook iedereen bedanken voor de steun het afgelopen jaar.

 

Tot gauw! Allemaal een hele fijne vakantie.

 

Groetjes Esje en een dikke knuf van ons menneke.

 

 

Wat een nacht alweer. Ons mannetje heeft heel veel last van krampjes en heeft van gisterenavond 18.00 uur tot vanmorgen 4.30 uur gehuild. Niets hielp. Je voelt je echt machteloos en verdrietig. Ik heb vanmorgen meteen het CB gebeld en moet nu het borstvoeding patroon aanpassen. Niet iedere borst een kwartier aanbieden, maar 1 borst aanbieden totdat ie zelf genoeg heeft en de andere borst alleen als toetje. Het schijnt dat ze van de voormelk meer krampjes krijgen en wellicht krijgt ons menneke vooral voormelk binnen, doordat ie te kort aan de borsten ligt. Nou ik hoop dat dit gaat lukken. Ik had van de VK ook het advies gekregen infacol te halen, maar goed dat duurt misschien nog 4 dagen voordat dit middel gaat werken en ik trek het echt niet om nog eens 4 nachten op te zitten.

 

Onze kraamperiode heeft ook in het teken gestaan van de borstvoeding. Alles leek perfect te verlopen totdat we ons mannetje op dag 3 gingen wegen en hij meer dan 10% was afgevallen. Hij kreeg dus te weinig binnen. Mijn melk kwam te langzaam op gang of ik had niet meer. Dus flink gehuild. Maar met kolven en tabletjes is de melkproductie flink op gang gekomen. Daarna moest ons mannetje beter gaan drinken, hij had de kracht nog niet om flinke teugen naar binnen te werken. Daar kreeg hij bijvoeding voor via een spuitje en de tommee tippee fles (speen lijkt op tepel). Gelukkig hadden we een goede ervaren kraamhulp, die ook echt gedreven was om ons hier volledig in te ondersteunen. Morgen mag ik weer gaan wegen en dan hoop ik dat ie weer op zijn geboortegewicht zit. Hij moest vanaf afgelopen zaterdag nog 30 gram, dus die hoop heb ik wel dat dat gaat lukken. Maar in ieder geval moet ie aankomende zondag zijn geboortegewicht weer hebben bereikt.

 

Dan de bevalling:

Ik had die zaterdag nog met diverse mensen in de straat gepraat en had zelfs nog een stukje gewandeld. 's avonds rond etenstijd zat ik op de bank en ik wist niet hoe ik moest gaan zitten van de rugpijn (achteraf al een voorteken). Maar iedereen vond dat de kleine nog hoog in de buik zat en dat vond ik zelf ook, dus ik had nog niet verwacht dat ik die avond zou bevallen. Maar goed rond 22.00 uur kreeg ik hevige krampen in de buik en moest steeds naar het toilet (diarree) en ik had nog steeds niet in de gaten dat ik weeen had. Totdat mijn vriend mij vroeg kunnen het geen weeen zijn, want het komt en gaat. Het kwam steeds frequenter en rond 1.00 uur heeft mijn vriend toch maar gebeld naar de VK. Ik kreeg een assistent verloskundige nog in opleiding, zij zou over 2 weken (dus nu) pas officieel VK zijn. Maar ik had haar al meerdere malen met controles gehad en vond haar heel kundig en rustig en nam altijd tijd voor je en nu ook weer. Ik had op dat moment 3 cm ontsluiting en ze zou rond half 6 uur terug komen, want in theorie heb je bij je eerste kindje voor 1 cm ontsluiting 1 uur weeen activiteit nodig. Ik had het erg in de rug en zij verwachte dat dit zo zou blijven en dat ik me moest voorbereiden op rugweeen welke moeilijker zijn op te vangen dan buikweeen. Ik ben in bad gaan liggen en vond dat heel prettig die warmte, maar goedewel in bad kreeg ik de ene na de andere wee en ik begon meer bloed te verliezen en kreeg rond half 5 uur al persweeen, dus mijn vriend maar gebeld, want ik dacht dadelijk heb ik de kleine in bad liggen. Wist ik veel dat dat nog niet echt zo'n kwaad kan, maar je hoort toch ook wel eens dat mensen gewoon op de wc een kleine krijgen. Om 5.00 uur was ze er weer en had ik al 7 cm. Toen heeft ze de vliezen doorgeprikt en op dat moment had ik meteen 9 cm en mocht ik eigenlijk gaan persen, maar op dat moment ging de telefoon er was nog een bevalling begonnen en dus moest de vk in opleiding zonder toezicht van een officiele vk de bevalling uitvoeren. GELUKKIG wist ik op dat moment niet dat ons kindje voor haar de eerste is welke ze zelfstandig heeft laten geboren worden. Nu achteraf natuurlijk wel heel speciaal. Ik moest ook nog wachten op de kraam, dus heb daar een half uur moeten wachten en om 6.00 uur mocht ik persen. Ik kon niet op de rug liggen, dus ben ik op handen en knieen bevallen. Mijn vriend was een goede steun, zowel voor mij als de VK, want in de afwezigheid van de kraamhulp heeft hij al voorbereidend werk voor de uiteindelijke bevalling moeten doen, wat eigenlijk een kraamhulp doet, zoals kleertjes rondom de kruik draaien. Na 20 min. persen hadden wij ons ventje tussenons in liggen. Het eerste wat ik zij is een JONGEN en zijn naam. Ik wilde hem oppakken, maar hij was zo glibberig. Mijn vriend heeft de navelstreng doorgeknipt en ik kreeg een spuit voor de nageboorte en die viel er na 6 min. uit toen ik me wilde omdraaien. Dus ook weer een meevaller.

En toen begon het genieten van ons kleine mannetje, dat sprekend op zijn papa lijkt (uit privicy redenen geen foto's).

Yippie we zijn vanmorgen bevallen van een heerlijke zoon &S^E*M& (sorry, maar wil toch mijn anonimiteit behouden). Het menneke weegt 3020 gram en 50 cm lang.

Het was een snelle bevalling van circa 6 uur maar met heel veel rugweeen (erg vreselijk), maar wel heerlijk thuis. De rest vertel ik later. Ga nu verder met genieten van ons gezinnetje.

 

 

Ha meiden,

 

Nee ik ben nog niet bevallen, al zou ik het onderhande wel willen. Het word nu toch wel heel zwaar en de nieuwgierigheid word steeds groter en daarmee ook de spanningen! Wat moet je voelen, waarmee gaat het beginnen?????

Zo ook gisterenavond, de kleine wil nog zoveel bewegen, maar kan het niet, toen ik hem/haar heel zachtjes toesprak dat ie zich maar moest melden dat ie dan meer ruimte zou hebben toen brak ik en de tranen rolde over mijn wangen, wat heb ik met dat kindje te doen. Maar vanmorgen klopte zijn/haar hartje nog heel goed.

 

De bloeddruk was nu 120/70 komt vast door alle spanningen, want de uitgerekende datum is vandaag en die dag valt precies tussen de sterfdatum van mijn schoonvader en mijn verjaardag morgen! Dus grote kans dat ie zich dan zou gaan aandienen.

Vanmorgen kreeg ik dan ook de vraag of ik het inwendig onderzoek nog wilde en of ze me moest strippen, maar toen ik aangaf dat ik morgen jarig ben en ik het niet leuk vind dat de kleine gelijk met mij jarig is hebben we dat strippen maar uitgesteld tot de volgende week donderdag als de bevalling zich dan nog niet uitzichzelf heeft aangediend, wat ze overigens wel verwacht, maar er was nog niet veel ontsluiting en de kans dat ie zich morgen gaat aandienen is dus vrij klein en moest ik naast me neer proberen te leggen. En onbewust houd ik het misschien ook wel wat tegen.

Maar zojuist toch even gebeld, ik had helderrood bloed verloren, maar was vrij normaal bij een inwendig onderzoek. Ik dacht het wel, maar toch even checken zo voor het weekeind. Want onze praktijk is alleen op de dins-, woens- en donderdag te bereiken daarbuiten enkel op het spoednummer en ik vind deze dingen niet echt spoed.

 

Gisteren ook ineens wat kleine striae ontdekt, dus maar meteen gaan smeren en dat moet enigszins helpen volgens de vk. En ik begin vocht vast te houden, maar dat is inherrend aan het weer. Ik merkte het al aan mijn tenen en het aantrekken van de steunkousen. En vanmorgen zaten er ten opzichte van gisteren ook ineens 1,5kg bij. Was ik zo trots op mijn +15kg.

Dus zoals jullie lezen is het genieten wat minder geworden en heeft plaatsgemaakt voor lichte paniek, maar goed alles komt goed en waarom zou dit niet goed komen.

Zo en dan zitten we alweer in week 39. Hoezo IVF kindjes eerder worden geboren en lichter zijn dan normaal verwekte kindjes???? De onze houd zich er in ieder geval niet aan en doet het goed. Alles wat ie aankomt in de buik moet ik er wel uitpersen. Auwaaaaa! als ik er nu al aan denk. Verder nog volop aan het genieten van de rust, maar het word steeds zwaarder het wachten word toch wel op de proef gesteld, je durft steeds minder af te spreken en je hebt steeds minder zin in huishoudelijke klussen.

 

Het bezoek aan de VK vanmorgen was positief, de kleine ligt super, alleen is de bloeddruk weer wat gekelderd, namelijk 95/60. Dus gelukkig dat ik rustig aan kan doen met dit weer. Het gerommel in de buik kan inderdaad duiden op voorwerk, daarom krijg ik de volgende week een inwendig onderzoek. Yakkie! Ben al blij dat ze het voor nu nog een weekje aankijken. Maar ben volledig op de hoogte wat me nu te wachten staat als ie zich niet aandiend voor de 42 weken, maar zover denken ze niet dat ik op de proef word gesteld. Dus tussen nu en 3 weken zullen we toch echt papa en mama zijn, wat een idee, toch nog heel onwerkelijk, gek hé. Maar vooralsnog vind de kleine het prima zo bij mama in de buik.

 

We hebben ook opvang geregeld bij een hele lieve gastouder op de gewenste dagen vanaf oktober 2010. Ook een geruststelling en meteen de KDV geannuleerd met hun gekke regelement.

 

Verder op kraamvisite geweest bij 2 neefjes. 1 van 6 weken en 1 prematuurtje (bij 36 weken geboren), wat een verschil. Alle afspraken afgehandeld voordat we zelf aan de beurt zijn. Ook de laatste kappersbeurt in alle rust gehad, de volgende keer is er een kleintje bij en hoe zal dat gaan. Wij hebben namelijk een thuiskapster. Dus vrij druk nog gehad, maar nu geen afspraken meer en energie sparen voor de uiteindelijke bevalling, want dat zal toch wel energie gaan kosten!

 

Van het weekeind ook nog snel een foto gemaakt samen met mijn zussie zwanger en ook met mijn moeder en beide ouders hebben we nog snel foto's gemaakt. Met mijn vriend had mijn zus met 32 weken al een foto reportage gemaakt. Ik vind het helemaal super!

 

Zo zijn jullie weer op de hoogte. Wellicht tot volgende week en anders......wat spannend hé. En vooral word het een jongen / meisje. De beschuit met muisjes hebben we al in huis (1 pak roze en 1 pak blauwe) thanks zussie goed aan gedacht in de kraammand.

Ja alweer een week om, wat gaat dat hard nu.

We zitten alweer op 38 weken zwangerschap. En weer een pakje uit de zwangerschapsmand mogen openmaken. Mijn zus heeft deze aan ons met moederdag kado gedaan. We hebben nu al een boerderijboekje, een slabbertje en vandaag een truitje van LIEF! (heeft ze zelf gemaakt-een goedkoop Hema truitje een dure look gegeven) Helemaal leuk natuurlijk. En het allerleukste wat zij in deze mand had gedaan was een truitje van vilt met een hartje erop (symbolisch). Voor de trouwe lezers is de hint misschien meteen duidelijk, maar voor de rest mijn zus is ZWANGER en verwacht in december een kindje. Ze hebben er ook  zolang voor moeten vechten, het is hun gegund.

 

Verder ben ik vandaag weer naar de vk geweest en de bloeddruk is constant en het kindje ligt in de juiste houding vast en doet het echt goed en nu maar wachten wanneer hij/zij het genoeg vind bij mama in de buik. Wel heel spannend natuurlijk. De bevalling op zich laat ik zoveel mogelijk op me af komen, maar wanneer hij/zij zich aandiend vind ik toch wel spannend! En werkt wat op mijn darmen. Verder voel ik al wat borstactiviteit en is het van onder heel gevoelig allemaal, maar dat schijnt heel normaal te zijn.

 

Zo alles is klaar voor zijn/haar komst, dus nu lekker aan het genieten van de rust en tijd voor leuke dingentjes te doen, waar je normaal de tijd niet voor neemt.

 

Ik ga ervan uit tot volgende week en anders tot ......

 

Groetjes Esje

 

En dan zitten we al in week 37. Wat gaat dat toch rap. Van mij mag het toch nog even duren en volgens de vk duurt het ook nog wel even. Lekker nog even genieten van de rust. Vind het natuurlijk wel allemaal heel spannend.

Maar inmiddels is alles klaar voor de komst van de kleine.

De babykamer: kasten zijn ingeruimd, wanddecoratie hangt, alleen nog het gordijn, maar dat gaat vanavond klaar komen (we hadden gisteren een te lichte boor).

Het bed staat op klossen, wat een hoogte zeg. Ook de matrasbeschermer ligt er alweer 1 week op.

De tas staat klaar, de enveloppen zijn geschreven en de geboortekaartjes zijn klaar voor de druk.

Nu alleen nog alles rustig aan bijhouden met poetsen en genieten!

De bloeddruk stond op 110/60. Heel erg netjes.

Dus mag volgende week weer terugkomen.

Met mezelf en de baby gaat het goed, we hebben eigenlijk geen last van kwaaltjes, dus laat maar gaan, natuurlijk gaat het allemaal wat minder snel, maar verder.....geen klagen!

En mijn buikje is te handelen, omdat ik de baby erg hoog draag.

 

Daarnaast deze week ook een telefoontje van het gastouderbureau ontvangen dat ze een oppas hebben gevonden welke wel vanaf 1-10-2010 op de gewenste dagen voor ons kindje zou willen zorgen. Dat is perfect, dan kan ik het KDV laten vallen, want waar die mee bezig zijn is niet te filmen, omdat hun geen plek hadden en wij ons kindje op de wachtlijst moesten zetten en ik nu per 1 maart 2011 een annulering van 1 dag moet maken, krijgen wij een boete van 50 euro annuleringskosten. Waar slaat dat in hemelsnaam op. Het gastouderbureau komt dinsdag voor een gesprek en als dat positief is kunnen we een gesprek aanvragen met de vrouw die voor ons kindje wil zorgen en als dat klikt denk ik dat we overstag gaan. Maar eerst de gesprekken afwachten....maar zo zien we maar weer alles komt goed uiteindelijk!